Ks. Stefan Igliński urodzony 3 maja 1910 roku w Wilhemsburgu koło Hamburga w rodzinie Mieczysława Iglińskiego i Teodory z domu Zagórskiej. Jako dziecko wraz z rodzicami przybył do Inowrocławia. Święcenia kapłańskie otrzymał w katedrze gnieźnieńskiej 10 czerwca 1933 roku. 12 czerwca 1933 roku odprawia Mszę św. prymicyjną w kościele pw. Zwiastowania NMP w Inowrocławiu. Po święceniach ponad rok pełnił obowiązki kapelana prymasa Augusta Hlonda. W 1935 roku został skierowany na studia z zakresu teologii dogmatycznej w Strasburgu. Po powrocie do kraju zastał go wybuch II wojny światowej. W latach 1939-1940 ukrywał się w Inowrocławiu. Poprzez fakt urodzenia w Niemczech, nie został wywieziony do obozu koncentracyjnego. W 1941 roku wysiedlony do Generalnej Guberni. Przebywał w Lubartowie i Skierniewicach. Po zakończeniu wojny został skierowany na probostwo do Parafii pw. Świętej Trójcy w Włoszakowicach. W 1951 roku skierowany na dalsze studia do Krakowa. W 1953 roku otrzymuje tytuł doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1954 roku powraca do posługi w diecezji i zostaje mianowany proboszczem w Parafii pw. św. Stanisława Kostki na Winiarach w Poznaniu. W 1961 roku Arcybiskup Antoni Baraniak mianuje go Kanonikiem Kapituły Farnej w Poznaniu. Umiera 27 lutego 1979 roku w Poznaniu w wieku 69 lat. Pogrzeb odbywa się w Inowrocławiu w Parafii pw. Zwiastowania NMP. Spoczywa w rodzinnym grobowcu na cmentarzu przy ul. Marcinkowskiego.
