Ks. Antoni Fiutak

Urodził się 31 stycznia 1901 roku w Jacewie, w rodzinie Stanisława i Pelagii z domu Szyper. Małżonkowie mieli pięcioro dzieci: Antoniego, Jana, Teresę, Zdzisława i Franciszka. Ojciec był sołtysem Jacewa. Naukę rozpoczął w szkole wydziałowej w Inowrocławiu, a następnie w miejscowym gimnazjum, które ukończył w 1922 roku. Jako uczeń był współzałożycielem Kółka Tomasza Zana. Po maturze pracował jako nauczyciel domowy na dworach państwa Rozdejczerów w Kryszkowicach pod Piotrkowem Trybunalskim oraz państwa Woyciechowskich w Dębsku pod Sochaczewem. Studiował prawo i ekonomię polityczną na Uniwersytecie Warszawskim, oddając się jednocześnie pracy zarobkowej w urzędzie pocztowym w Inowrocławiu, Pakości i Gnieźnie. Od sierpnia 1924 roku był redaktorem i publicystą „Dziennika Kujawskiego”. Następnie wstąpił do Seminarium Duchownego w Poznaniu, gdzie ukończył studia filozoficzne i teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął w katedrze poznańskiej 14 czerwca 1931 roku. Posługiwał kolejno w latach 1931 – 1933 jako wikariusz w Parafii pw. św. Łukasza w Świerczynie, w latach 1933 – 1935 jako wikariusz w Parafii pw. św. Antoniego w Glinnie Wielkim, w latach 1935 – 1936 jako wikariusz w Parafii pw. Trójcy Świętej w Bydgoszczy. W 1936 roku został mianowany proboszczem w Parafii pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Popowie Kościelnym. Został aresztowany przez hitlerowców 26 sierpnia 1940 roku. Przetrzymywany był w Gnieźnie i w obozie przejściowym w Szczeglinie koło Mogilna. Następnie 29 sierpnia trafił do Sachsenhausen, a 14 grudnia 1940 roku do obozu zagłady w Dachau gdzie otrzymał numer obozowy 22775. Zginął 21 stycznia 1941 roku. Urna z jego prochami przechowywana jest na cmentarzu Am Perlacher Forst w Monachium w Gaju Pamięci nr 1.